Rozdział 41

*** DWA DNI PÓŹNIEJ***
Kasia dalej wymiotowała. Najbliższy koncert mam jutro we Wrocławiu, więc możemy już wrócić do domu. Tylko co z nią jest ?
- Kasia ?!
- Tak ?- była w łazience.
- Lepiej z tobą?
- Nie za bardzo .
- Może pojedziemy do szpitala.?- zapytałem .
- Kamil- wyszła z łazienki. Była blada jak ściana . - Nie chcę jechać do żadnego pieprzonego lekarza. Jest już lepiej . Czuję się dobrze.
- Ale wyglądasz jeszcze gorzej. Kasia to nie są żarty .
-No właśnie nie są żarty , więc nigdzie nie jedziemy, bo jest lepiej- cały czas stawiała na swoim .  Nie miałem siły już z nią się użerać. Podszedłem do niej i namiętnie pocałowałem .
- Wracamy do Wrocławia- powiedziałem przerywając pocałunek.
- A co z koncertami?- zapytała.
- No właśnie tam mam kolejny koncert kochanie.
*
*** OCZAMI KASI***
Dojeżdżamy już do Wrocławia. Trochę nam to zajęło, bo co chwilę musieliśmy stawać, żebym złapała trochę świeżego powietrza. Czuję się okropnie. Jest trochę lepiej, ale i tak jest źle. Ni powiem tego Kamilowi, bo zaraz będzie się niepotrzebnie martwił. Nie lubię, jak się martwi i to przeze mnie. Lubię patrzeć na niego jak jest uśmiechnięty, wesoły i co najważniejsze szczęśliwy.
- Lepiej się czujesz słońce?- co mam mu powiedzieć prawdę czy skłamać ?
- Lepiej. A skąd wiesz?
- Bo od 20 minut nie chciałaś, abym zatrzymał samochód. - zaśmiał się.
- No widzisz. Jest dobrze- wymusiłam uśmiech- A tak w ogóle to kiedy będziemy?
- Za 5 minut.
*5 minut później*
Weszliśmy z Kamilem do domu. Jest już 16.09.
- Kochanie to może ja pójdę do sklepu po zakupy, a ty coś ugotujesz później ?- zaproponował Kamil .
- Okej mi pasuje. A teraz pójdę się położyć, bo jestem zmęczona. Jak wrócisz to mnie obudź .
- Dobrze.To ja będę za jakieś pół godzinki.
Pocałowałam go i poszłam się położyć. Długo nie musiałam czekać, żeby zasnąć. Zasnęłam natychmiastowo.
*
Umm. Ale coś pachnie... Obudził mnie zapach czegoś do jedzenia. O boże Kamil robi coś do jedzenia i nic się nie pali. Cud nad Wisłą po prostu. Wyszłam z pokoju i zobaczyłam w kuchni nikogo innego jak Kornelę.
- Kornela!- podeszłam do niej i mocno ją przytuliłam.
- Cześć.  Kamil powiedział mi , że ostatnio masz problemy zdrowotne, więc postanowiłam tu przyjechać i coś ugotować. - zaśmiałyśmy się- Bo jakby Kamil coś gotował to mogło być jeszcze gorzej .